Terk edilmiş, raflarını toz taneleri kaplayan bir o kadar da ışıltılı kalbime kurulu kütüphanem. Işığın kaynağı milyonlarcası içinden bir kitap, ismi sen kapağında süslü perçem. İlk sayfasına ait henüz yazılmamış şiir gözlerin. Henüz yazılmamış çünkü hiç kimse cesaret edemez dünyası göz bebeğinden anlaşılan birini tanımlayacak kelimeler bulmaya. Bir araya gelenler mi? Okuduğum her satır birbirini tamamlıyor beynimin çığ gibi büyümekte olan büzülmüş bir köşesinde. Üstelik elleri dizlerinde bekliyor mutlu başlayıp bitmeyecek bir aşkı. Sanki şair yıllarca beklemiş en güzel parça için her harfin yer alacağı bir öncekinin gelmesini. Adı sen olanı kendime ayırıyorum, görünmeyecek kadar derin ve hissedilecek yüzeyde... Tertemiz bir sayfada okumak seni, veya yazıyor olmak elimde kalemim. Hiç eksilmese de masamın üzerinde mürekkebim, dilinizin dönmediği kadar kıvrak aslında kelimelerim ve hakimim gözlerinden anladığım anlatılamayan her cümleye. Toz tanelerinin arasından benimsin!
ACS..
©ccansari_
C