Daraldı zaman bu normal olan , kendime yanlışlarımın hüzünüme ifadesi yüzüm
Bu aralar kendimi anlamaya çalışıyorum öyle çok anlayışsızım kendime karşı
Çok karmaşık ve zor insan oldum , sokaklarda büyüdü bir çocuk hatıralarıma şahit o ,kendimi özlüyorum eski resimlerde yok
Kendi kendimi yoruyorum yürüyorum yollar yokuşlu beni yoran hüzünümün yükü
Yüzümün artık eski rengi yok , gitgide 'de soluyor
Büyüdük sorunlarımda büyük üstelik o daha hızlı büyüdü ve artık daha çoklar
Geçenin Karanlığı şehrin lamlarına çok yakışıyor
Soldu gözlerim bakıyorum ama görmüyorum
Ne çok şey geçmiş gözlerimin önünden aslında
Aslında hüzünümdü beni kör eden , çok şey var içimde saklı
Dışarı yansıtmıyorum savunmasız kalan duygularım baya hasarlı
Sanıyorlar ' ki hislerim yok benim , dünya umurumda değilmiş falan
Aksine bende insanım hatta birkaç ukte canlı sayılabilirim
©desert
D