Hani çoktu etrafında dostlar
Hani hep yanındaydı seni seven insanlar
Yüz çevirdiler sana sen kalmışken yalnız
Onlar ararken her dertlerinde seni zamansız
Bıraktılar seni dertlerinle baş başa,
Sen gönlünde taşırken onları arşa.
Ne bir arayan ne bir hal hatır soran
Sen değil miydin mutlulukları için dil yoran
Artık üzülsen ne çare dağ olmuşken dertlerin
Yanlış kişiler olmuş demek ki hep değer verdiklerin
Gözyaşların sel olsa inse yanaklarının yamaçlarından
Onlar yine yollarindalar , vazgeçmezler sinsi amaçlarından
Gör bak dönecekler yine sana almak için yardım
Sorduğunda diyecekler "Kusura bakma ben de çok dardaydım.
Arayacaktım seni ama bir türlü bulamadım zaman
Bir kaç aramamakla bir şey olmaz. Bizim dostluğumuz pek de yaman."
Tabi her seferinde inanacaksın bu yalanlara
Yaranı tekrar tekrar açanlara
Üzüleceksin tekrardan bir köşede ağlayacaksın
Sana dönüt vermeyecek ama dertlerini duvara anlatacaksın
Deli belki de hasta olduğunu düşüneceksin bazen
Dünya kocaman bir yer fakat sana olacak mahzen
Yazacaksın yine şiirleri satır satır dökülecek parmaklarından
Ve yine pişman olacaksın her yalnız kaldığında yaptıklarından
Hak etmediğini düşüneceksin belki de böyle bir kaderi
Unutacaksın sahte gülüşleri gördüğünde derdi kederi
Fark ettin mi dönüp dolaşıp aynı yere geliyor sözlerim
Artık umarım anlarsın ne kadar da yaşlanmış gözlerim
Neyse geldim artık uzun ve manasız bir lafın sonuna
Hiç kimseyi dinleme devam et sen hayallerindeki yoluna
©eskişair_1
E