Karanlık gecedir,ruhumdaki sızım
Asırlık bir sır gibi, bulunmaz izim
Dilimden habersiz, söylenir sözüm
Sıyrılmış bedenden,ruhumla özüm
Bir, halsiz bedenden ibaret, halim
Derdime, bir derman bulamaz, ilim
Merhemsiz bir yara,bitmiş, mecalim
Zifirden bir gece, yürünmez, yolum
Ey zaman, senindir, bitmeyen yollar
Bu gidişler nereye? hüzündür haller
Sönmüş umudum,boş kalmış eller
Şu yaşlı gönlümde, geçmiyor yıllar
Maziden, bir zaman,düştü gönlüme
Asırlar, yaşanmış sanki, ömrümde
Bir ben mi görünmem, kendi gözüme
Ben miyim? yabancı,kendi özüme
Bir ben kaldım alemin, sırrına düçar
Yenildim zamana, günlerim geçer
Ellerin bağında, gül, sümbül açar
Benim viranem de, baykuşlar öter
Beklerken günümü, vuslattır diye
Gönlünden dökülen, bu matem niye?
Kaderdir deyip de, çeksem sineye
Yaşanan, yazgıdan geçmez öteye
Yunus GÖKHAN
©şiraze
Ş