Çırpındıkça can çekişip yorgun düser bedenim,
Ara sıra soruyorum bura nere ve ben nerdeyim.
Birgün kendimdeysem diğer günler sendeyim,
Duydum ki hatırımı soruyormuşsun bazen,
Bunu bana ne sen sor,nede sana ben deyim...
Gardiyanı oldum ben kendi kalp karanlığımda,
Ellerimle attım beni hasret mahpuslarına.
Güneşsiz güne karanlık pencereme alıştımda,
Zor geliyor yatmak,
paslı demir parmaklıklarında...
©kadir.dmry
K