Çoğu zaman geceleri uyuyamuyorum. İnan bana nedenini ben de bilmiyorum. Bir şey düşündüğümden değil aslında. Uykum da var bir yandan ondan da eminim. Huzursuzum biraz, ufaktan gerginim belki. Boncuk boncuk terliyorum, yastığımı sürekli ters çeviriyorum ama ne yaparsam yapayım sığamıyorum yatağa. Hemen yatağımın yanında pencere var yıldızları izliyorum, yine boş gözlerle. Gerginim dedim ya, buraya kendimi ait hissetmediğimdedir belki. En zoru da o değil midir zaten? Yatak iyiden iyiye dar gelince atıyorum kendimi masama bir kaç satır okuyayım diye. Okuduğumdan da bir şey anlamıyorum ama okuyorum işte. Bak yine sabah olmuş, yanağımda koluma yattığımda iz kalmış, geceden kalmış misali. Yine kendimi arıyorum, yaşadığım yerde...
BÖRÜ
24.09.2018
©gökbörü
G