Ben kendımı daha keşf edemedim Abdurrahman..
Alnımda kirlenmiş insan lekeleri bundan mütevellit..
Böğrümde soğuk avlu telaşı var.
Ve daha kendime varmadan yoruldum.
Doğrudur daha çölüme Nil akatılacak.
Mezelerime bile muqayyirim...
Bu dünya bana çok Abdurrahman.
Bura benim kırağı vurmuş yazğımdır..
Ben çelişkilerimin çatışkısında yenik bir müptezelım.
Sadece olması gerekenı olması gerektiği şekılde yapıyorum.
Derin bir katran yudumladım Abdurrahman
Karalar göğsüme baglanmadan evvel uyandım..
Topladım tüm sıradanlığı heybemin terkibine.
Uzaktan uzağa saçarak yol alıyorum.
Mevsimlerin soğuğunu aşufte kırdım.
Gönlümde uzayan pervasız düşleri yaktım.
Hayalimin ve umudumun diline kendimi sürdüm.
Bir bilmece gibi yaşamak düşmesin bana.
Fırat kadar asi Dicle kadar müşahhas oluyorum.
Elim elime değerken, yüreğimden doğuyorum Abdurrahman.
Bedenim hırçın ama yüreğim usulca uyanıyor..!
H