Sevdiğim bir kadın vardı taa uzaklarda...
Aklım ve kalbim hep onunlaydı...
Yaralarım vardı O'na karşı...
Ama O'na hiç göstermezdim yaralarımı...
O'na olan hasretimden gözümden yaş yerine artık kan'lar akardı ...
Bazen kendimi yoklardım...
Kendimi arar ama bulamazdım ...
Boş bir oda misali beden yerli yerinde ama içimdeki herşey onulaydı...
Gözlerim,kalbim,tenimin her bir zerresini ona adamıştım...
Beni benden almıştı...
Onsuz iken sonbaharda solan bir çiçek misali bu beden...
Her yerim sislerle kaplı bir dağ gibi bu yüreğim...
O'na karşı yazmak ister şu zincirlere vurulmuş ellerim...
Ne kadar uzağımda olsada O'nu arar durur bu kanlı gözlerim...
Kalbim yokluğunda yaralı bir ceylan gibi...
Her nereye dönsemde bir türlü bulamıyorum kendimi...
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
©şewatari
Ş