Kimse yok, yıllar sadece ağlamak,
Ne saçmaymış dünya kızını aramak,
Yolu, yordamı olduğum insan için,
Arkadaş, dost, dediğim düşman için,
29 ay, ve 1 yıl daha, güzel zamanlar,
Bağırdım her fırsatta ama duymamışlar,
Umutsuzluk üzerine hayal kurmamışlar,
Boşuna değil bu nefes, bu bağırışlar,
Her geçen gün kararıyorum ne eyler?
Dilara, Çiçek, Ayşegül ne fark eder?
Hepsi gitmeyecek mi sonuçta?
Hepsi bırakmayacak mı bir hayırsız için?
Lakin insan umudunu kaybetmez,
Kollarıyla tutunur da vazgeçmez,
Bende ne kol kaldı tutunmaya,
Ne şevk kaldı aşık olmaya,
Mide bulantısı gibi, aniden vurdu beni,
Hiçlikten gelen hicran ve üzüntü depremi,
Tek derdi okul olan bir ergen gibi,
Tek derdi sevememek olan bir Şair gibi,
Yıkıldım,Yıkıldım, Yardım et dedim,
Ağladım, ağladım, hiç ses etmedin.
©pharzival
P