Yürümekten bitap düşmüş ayaklarım
taşıyor bedenimi taşımasına
ama genç ruhumu taşıyamıyor
çağın dengi değil ki yüreğim
sanki geçmişten çıkmışım
bir şekilde çağın ortasında
sessiz sessiz yol alıyorum
bazen konuşamıyorum kimseyle
kendimle konuşuyorum
başkasını anlamaktan uzak
ince düşünmek kabahat
fütursuzluk ne rahat bazılarına
koştur babam koştur eğlenceye...
aslında bir şeyler aramaktan uzak
bulduğunu sanıyor ayaklarımız
gideceği adresin yolunu
oysa çıkmaz sokak adresimiz...
©m.b.
S