Kendimle tanıştım..
Bundan bir kaç gün önceydi.
Dört duvarın arasında hayatına son verilmiş biriydi.
Teni dokunulmayacak kadar yaralı..
Ağzı konuşamayacak kadar kan dolu..
Gözlerine baktım..
Bataklık gibi, baktıkça içine çekiyor çaresizliği..
Saçlarındaki kırıklara dokundum..
Çok hırpalanmış biriydi..
Ruhuna hapsolmuş korkuları vardı..
Ses tellerini parçalayan çığlıkları..
Yardım etmek istedim..
Elleri tutulmayacak kadar titrek..
Bedeni dokunulmayacak kadar mor..
Bir ceset neden hâlâ nefes almaya çalışır ki?
~panda
©
C