Bedenimin değil ruhumun uykuya ihtiyacı var
Kendimi toplamam gerekiyor
O kadar dağılmış bir vaziyetteyim ki anlayamazsınız
Dışarıdan güçlü ya da sessiz göründüğüme bakmayın
İçime attığım çığlıklardan hiçbirinizin haberi yok
Artık iyi bir şeyler olması gerekiyor hayatımda
Acı çekmekten yoruldum yanlız kalmaktan yoruldum
Evim sandığım yer aslında dipsiz bir çukurmuş fark edemedim
Uzaklaşmam gerekiyor buradan kendimi bulmalıyım
Ruhumun dinlenmesi gerek kaçmalıyım yalanlardan
Sanki sırtıma dünyayı yüklediler adım atmakta zorlanır oldum
Bir kaldırım taşı gibiyim herkes basar geçer
Kimse sormaz nasılsın canın acıdı mı diye
Mutlu olmak için bir sebebim var mı onu da bilmiyorum
Düşünmekten parçalanıyor ruhum
Korkuyorum kendimden içimdeki canavarın uyanmasından
Gözyaşlarımın yorgunluğu vuruyor tozlu aynaya
Karanlık geçmişim yüzüme vuruyor,hatırlatıyor kendini
Hiç bitmeyen yanlızlığım korumaya çalışıyor beni
Beynimde intihar eden bir adamın yansıması vuruyor yüzüme
Kanlı bıçaklı anılarım her gün çağırıyor beni ölüme
Sessizliğe sarılıp gözyaşı döküyorum karanlık bulutlara
Yağmur damlası olup damlarken yeryüzüne, susuyorum
Kafasına kurşun sıktım sonu gelmeyen düşüncelerimin
Ama ölmedi daha güçlü bir şekilde yakıyor canımı
Çürüyen gönlümden gül bekleyenler ne olur beklemesin
Ben kendimden geçeli çok oldu siz de beni anlarsınız umarım
Uzaklaş,yaklaşma bana ben kendimden bile korkarken
Senin bana bu denli güvenmen hiç akıl karı değil anla
Lütfen git ben kendime zarar vermeye alıştım
Sana zarar veremem lütfen uzaklaş benden,benim için
©hengame
H