Sensiz yaşamayacağımı düşünürken bile, aslında sensiz yaşadığım günleri düşünüyorum.
Bazen gün içinde aklıma geliyor o geçmişte yaşanan, senden geriye kalan yorgunluğum.
Ben, ben olmaktan çok sen gibi olmaya başladığım ve sana çaresizce teslim oluşumu ne yapsam unutamıyorum.
Kendime, ne zavallıymışım meğer demeden edemiyorum ve ne yapsam sana olan zaafiyetimi affedemiyorum.
Ben, senden gitmeyi bile beceremezken, senin benden kolayca kendine iyi bak diyerek çıkıp gidişini sarıp sarıp izliyorum.
Ve o günden beri, sırf sen dedin diye; sana inat kendime hiç iyi bakmıyorum.
©gülson...
G