H

KENDİNİ ARAMAK

Sunulan bilgiler ışığında hakikate ermek basittir.
Bilgiyi bulmak ise mâharet ve çaba ister.
Soğuk ve karlı bir kış akşamında, kim sıcak bir yemeğe hayır der ki?
Doymak sadece yemek yemekle mi olur?
Zihinlerin doyumsuzluğumu da acı, yoksa boş şeylerle dolup taşması mı?
Hâyallere kapılıp düş aleminde yelken açmak mı daha mantıklı?
Yoksa; yerçekliğin kuraklığında suyu aramak mı?
Müziğin ruhuna işlemesi mi? Yoksa; ruhunu müziğe işleyip harikalar yaratmak mı?
Hayat; dem olup akmak mı?
Kem olup bakmak mı?
Del olup koşmak mı?
Sel olup yıkmak mı?
Har olup yakmak mı?
Kar olup yağmak mı?
Yoksa; hiçliğinle birlikte yok olup kaybolmak mı?
Kaybetmek; daha kendin bile değilken, başkası olmaya çalışmaktır.
Sevmek; yalnızlığa hükmedemeyip, kendini başkasında aramaktır.
Ağlamak; çaresizliğin merdivenlerinden yuvarlanmaktır.
Gülmek; halı gibi sereserpe kar dolu bir bozkırda, kardelen gibi açmaktır.
Yaşamak; sonunu bile bile uçuruma biraz daha yaklaşmaktır.
Ve merhamet; duguların en yücesi, insanı insan yapan büyük bir fazilet ve hikmettir.
©hllllakky