Güneşin kızıl bir örtüye büründüğü gün,
Benden kanatlanıp uçtuktan sonra,
Hangi dala konduğunun ne önemi var ki artık,
Kendini bitirmeyi başardın bende.
Sevmek ne büyük bir apdallıkmış,
Acılar sevgiden beslenirmiş oysa,
Benim acımın nedeni de sensiz,
Kendini bitirmeyi başardın bende.
Senin olmadığın bir hayata dar geliyor gönlüme,
Bitmesini istemediğim ne varsa bitti hepsi,
Ne kadar da çok sevmiştim seni oysa,
Elimi tutmasan da bana sarılmasan da olurdu.
Aramızdaki mesafelere inat seviyordum zaten,
Hem de senin nefesini duyacak kadar seviyordum,
En sonunda kendini bitirmeyi başardın bende.
Canına bile kıysan umursamayacak kadar
©apollon35
H