Gözlerini özledim
orman gibi bakan gözlerini
buna hakkım yok biliyorum biliyorum ama durduramıyorum
saçlarını çok özledim
her gece okşadığım saçlarını
kestiğinde gecelerce ağladığım saçlarını
eşsiz bir kahvelikte olan saçlarını
Burnunu özledim dudaklarını
artık kıvrılmayan dudaklarını
ellerini özledim kadın ellerini
artık tutamadığım ellerini
sesini özledim en çok
cıvıl cıvıl sesini
neşeyle birşeyler anlatmanı
utanınca kızaran yanaklarını
biliyorum bitti
bitti buluşamayız artık
intihar seçenek değil
vakti gelince görüşürüz artık
©carlospuls
C