Peygamberimin gülünün,
Allah'ın aslanının evlâtlarıydı onlar.
Haydar-i Kerrar'ın zülfikarının,
İki ucuyduylar..
Hasan ve Hüseyin..!
Efendimin gülünün bülbülleriydi onlar..
Küçüktü hüseyin,biraz da yaramazdı,
Hasanda onu aratmazdı.
Çocuktular sonuçta..
Anamız,Fatima ufak ufak vurdu onlara, bunalmıştı..
Efendimizde ordaydı,seslendi usulca ;
"Ya Fatimaa..
İleride vuracaklar ona,sen bari dokunma"..
Sonra öptü vurulacak yerlerinden bir bir..
Anam da sarıldı cennet meleklerine,
Gözlerinden taştı acıları,
Ağlıyordu sessizce..
Büyüdü hüseyin,yürekli bir genç oldu..
Baba oldu,eş oldu..
Kehanet,kerbelada gelip onu bulmuştu..
Bir gece öncesi,
Babasını,annesini ve amcalarını alıp, Ziyaretine gitmiştin Ya efendim..
Anlatmıştın olacakları ve müjdelemiştin cenneti..
Kevser suyunun onu beklediğini..
Bacısının çadırında uzanırken,gördüğü rüyayı,
Anlattı bacısı zeynebine ve ;
"Götür kadın ve çocukları,
Yarın burası karışacak,
Kızılca kıyamet kopacak"dedi..
Zeynep..;
"Gitmem..
gittiğimde seni sorarsa..
Anam,babam,Resûlüm..
Nasıl bakarım yüzlerine"dedi..
Ağladı ve itiraz etti,belkide ilk kez,
Abisini reddetti..
Yaa Rasulüm..
60 yerinden vuruldu ertesi gün hüseyinin,
Dudak izlerinin üstünden..
Nurlu başı ayrıydı,
Diğer şehitlere karışmış parçalanmış bedeninden..
Son kalandı 72 kişilik grubun içinde,
Erkeklerden..
Küçücük oğlu da ondan önce şehit edimişti,
Kucağında severken,
Boynuna saplanan bir okla gelen ecelle.
Nasıl bir acıdır,
Tahayyül edebilmek imkansız.
O..
Ellerini semaya kaldırıp sabır dilemişti Rabbinden..
O haldeyken bile..
Yüreği yanarken..
Dili kupkuruyken,
Sığınabileceği tek makama sığınmıştı. .
RABBINE..!
O sene hac sonrası,
İhramdan çıkmamıştı hz Huseyin..
Saçlarını kesmemişti daha..
Kesilen başı ile çıkmış oldu ihramdan.
Haccın mübarek olsun,
Cennetin gülü,
Resûlün oğlu kutlu insan..
Ah Kerbela..
Yezidin kazdığı cehennem cukuru,
Ah yezit..
Ve küfeli menfaatçiler topluluğu..
Hiç sevmiyorum sizi,
Kerbelada yazmıştınız kitabını onursuzluğun..
Ve toprak olana kadar ve sonrasında da sevmeyeceğim sizi,
Yüz karası,vicdan yarasısınız insanlığın siz..!
Fatima anam..
Gencecik yaşına ne acılar sığdırmış mubarek anam..
Ana acısıyla küçücükken tanışan,
Yaşarken evlatlarının sonunun acısını yaşamış anam..
Babasını,peygamberini,
önden cennete uğurlamış cenneti mekan insan..
Kerbelayı defalarca yüreğinde yaşamış
En yüce makamın,
en sevdiği kulunun,
Ve rasulünün çiçeği anam..
Rasulum..
Evlatlarının başına gelenleri,
1380 yıl sonra öğrendim.
Elimden bir şey gelmedi,
Yüreğim yaralandı,ciğerim dağlandı.
Bende elimden geleni yaptım,
Yangın yeri yüreğim avuçlarımda,
Ağladım,ağladım ve ağladım..
©merves
M