Dikişsiz kelimelerin üzerini karaladım bir akşamüstü.
Hikmet olsun derken biçare aşklara, Üşüdü ellerim, tutuk kaldı kalemim.
Ocak ayının başıydı, çoktan soğuklar vurmuştu şiirlerime..
Acıtan sancıyan yanı sivriydi düşüncelerimin.
Olmaz değil di ya...
Bir adam ayak basıyordu yine gönlüme, Adımları içten içe talan ediyordu geçtiği yerleri...
Ve ben ardını getiremiyordum ucu açık cümlelerimin..
Yaşıyordum..
Yaşıyordu benimle...
Kerbela susuzluğunda yanıyordu hatırıma gelen anılar.
Kurak kalmış maraz sohbetleri atıyordum günahlarımı koyduğum heybeme ...
Velhasıl kelam öğreniyordum bende. Acıyordum...
Acıyordu içimde bir yaralı yürek..
Fısıltısını duyuyorum solan ruhumda,
Ve ben ölüyordum,
Ölüyordu yavaşça....
©halleberry
H