Bir hüzün çöküyor içime yürürken
Duruyorum ve başımı kaldırıyorum
Karanlığa alışık gözlerim
Birden ışığa boğuluyor
Umudunu kaybetmiş kalbim
Bana bakan bir çift göze kanıyor
İyi misin? diye soruyor bana
Ve ben her zamanki gibi
İYİYİM diyorum
Bir çift göz tek bir söz beni kurtarıyor
Dipsiz bir kuyuya düşmekten
Ve o kendi yoluna gidiyor
Işığın kayboluşunu izliyorum
İçimden keşke diyorum
Ona İYİ OLMADIĞIMI söyleseydim
T.Ö.
©küçüktuğ
K