Keşke senin gibi kalabilseydim
Yaşadıkça kirlendi kalbim
İçtenliğim dürüstlüğüm vicdanım
Yaşadıkça terketmeye başladı bir bir
Kalbimdeki yerini
Keşke senin gibi kalabilseydim
Yaşadıkça kirlendi kalbim
Ne gerçekten ağlamayı becerebildim
Ne senin kadar kalpten gülümsemeyi
Üstadın dediği gibi
Bebeğim ağladığımızda bir iş varmış
Meğer dünya gülümseyişleri alır
Kıyamete kadar saklarmış
Keşke senin kalabilseydim
Yanım da olsan bile özlerdim seni
Ellerine bırakmaz sana sarılmadan uyumazdım
Gözlerim dalıp ıraklara
Tüketmezdim ömrümü geçtiğin yollarda
Elimdeki eskiden kala resmi bağrıma basıp
Hüngür hüngür ağlamazdım çocuklar gibi
İnsan herşeye alışır derler
Ben ne zaman alışcam sensizliğe
Keşke senin kalabilseydim
Senle olabilseydim keşke
Zoruma gidiyor sana sarılırken düşlerde
Gerçekten yanımda olamayışın... 😞😞😞
©yetimşair
Y