KEŞKE...

Keşke hep çocuk kalabilseydik,
Hayatın acımasız oyunlarından bi haber,
Su birikintilerinde zıplayıp dursaydık.
Kötülük nedir bilmez,
Çektiğimiz en büyük acı düştüğümüzdeki o yaralı eller olsaydı.
Sadece dizimizdeki yara için aksaydı o gözyaşlarımız.
İçimize sığmayan bir sevgiyle,
Huzur veren bir ezgiyle ,
Kimseyi umursamadan , hep burnumuzun dikine gidip
Koşsaydık özgürlüğe.
Icimiz kin öfke yerine
Merhametle dolardı o zaman,
O yüreğimizde ki masum duygular
Hep temiz kalırdı.
Hayatı hep bir evcilikten ibaret bilseydik keşke ,
Oynadığımız oyunlar bir seksek birde saklambaçla kalsaydı ,
Gördüğümüz her uğur böceğinin ardında masumca dilekler bıraksaydık yine,
En büyük sevincimiz bayramda aldığımız bir avuç şeker olsaydı,
En büyük hatamız komşunun camını kırmak olsaydı ,
En büyük korkumuz gök gürültüsüyle kalsaydı keşke.
Keşke hep çocuk kalabilseydik,
Dünyanın kirli renklerinden bi haber,
O beyazın masumiyetiyle
Dolup taşsaydık.
Keşke hiç büyümeseydik...

©güzmasalı