keşke

kanka hayat sana anlatdıgım masallardan ibaret olsa keşke.
dışardan baktıkça içine çekilen bir girdap gibi.
savrulmamak için kırdıkça dümeni.
sanma hasar almayacak o masum gemi.
sen mürettabınla keşifler peşindeyken.
ben en yakın karaya vurdum.
aylarca yıllarca bekledim.
avazım çıkdıgı kadar bagırdım.
kulak kabartanlar oldu.
lakin görmezlikden gelindim.
sen hayatın baharında yeşerdin.
ben hayatın baharında dertes edildim.
bir çok insana güvenip
defalarca tükenen bedenimin
anne duasıyla dirilmesini bekledim.
bedenim dirildi ruhum da izleri kaldı.
ağlamayı unutup gülmeyi denedim.
bazen yerli yersiz dökülen göz yaşlarıma.inat
kahkalar atarak karşılık verdim.
baktım ki hayatın tozlu rafında unutulmuşum.
baktım ki o itişamın sonu yok.
önce hayallerimden sora kendimden vazgeşdim.
ben karanlık dan korkmazdım.
korkup kaçacak kadar güçsüzleşdim.
o yastıga başımı koydugum vakit.
bir bir yaşadıgım günlerin.
hesabını hayatımdan verdim.
©atilla0330