Çocukluktan kalan Bi eksiklik var hep bende
Nedir diyordum kendime
Çocukluk aklı işte
Oyuncaklarla kandırdım hep kendimi
Yada oyunlarla eksık olan yanımı kapadım
Yada arkadaşlarımla
Ama büyüdükçe daha çok büyüdü sol yanımda ki boşluk
Eksikliğin
Ben büyüdükçe sana olan özlemim daha çok büyüdü
Sonra anladım ki bu eksikliğim nedeni senın yanımda olamamayışın mış anne
Çoçukken oyuncaklarım unuttururdu senı bana
Dışarda ise arkadaşlarım
Meğer öyle kandırmışım kendimi
Ama şimdi anladım ki çoçukken
Sol yanımdaki boşluk annesızlığın boşluğuymuş
Çoçukken arkadaşlarımn annesiyle parka giderken ben ablamla giderdım
Ama bilemezdim ki zamanla
Annenisizliğin bu kadar sol yanıma yük olup benı eziceğini
Göğsümü sıkıştırıcağını
Bilemezdim anne
Çocukluk aklı işte
Seni hatırlamim diye ablamın uğraşması
Babamın her eve geldiğinde yenı oyuncaklar alması
Abimin işden dönünce sevdiğim çikolatalar unuturdu seni bana
Ama şimdi ne o çoçukken herşeyi unutan biri kaldı artık nede sensizliği unuturan oyunlar oyuncaklar arkadaşlar
Şimdi ise her şeyde seni istiyorum
Yanı basımda
Uyurken saclarımı okşamanı
Sabahları senın uyandırmanı
Senin bana kızıp terlik atmanı
Ablamın yerine sen desen mis kokulum diye
Böyle işte anne keşke hep çocuk kalsaydım
Bu kadar acımazdı kalbim
Çünkü çoçukken kandırmak unutmak kolaydı be anne....
©masalldmr
D