Keşke

Oturmuşum bir kõy kahvesine
Masalar tahta
Tabureler eski
Sõylemişim çayın en demlisini
Dağ taş yeşile doymuş
Etrafta dost yúzler
Dost gúlúşler...
Ama ben!
Eğrelti otu gibiyim
Sivriliveriyorum hemen
Çünkü oraya ait değilim
Geçerken uğramış
Doğaya aşık
Dost gülúşlere hasret
Keşke zaman dursa, hiç geçmese
Keşke o çay hiç bitmese.
©taşkınlayk