Anne neyi anlatayım yada nerden başlayım ki anlatmaya yada en iyisi şu sözlerle başlım satırlara
Mutluluk diceksin şimdi
Payımıza mutluluk düşmedi ki anne
Ne insanlar senin anlattığın kadar onurlu
Ne dostluklar kaybetık ne sevdalar yitip giti nede savaşlara galip geldık
Ahmet kayanında dediği gibi
Bir yanımız gülerken bir yanımız kan ağlar
Tam da böyle işte anne
zaten onuda yaşatmadılar Sahi
Gülen yanımız mı insan
Yoksa ağlayan yanımız mi bilemedim ki
İnsanlar Çıkarı için herşeyden vazgeçiyor
Dostundan sevdiğinden ailesinden
Bana hep
Bir büyüğün karşısında, diz kırıp küçül derdin hatırladın mı
Büyüğe saygı senin şeref indir derdin
Çok konuşarak değerini yitirme
Susmak asalet ve edeptendir derdin peki. Anne ben edep diye sustukça
Onlar hep karaladılar
ben saygı diye eğildikçe
Onlar hep boynumu kırdılar ezdiler güldüler
ben insan diye inandıkça
Onlar şerefsizce arkamdan vurdular en yakınım derken en yakınından bile yedim o bıcağı sonra bi döndüm arkamı bıçak yabancı değilmiş
Anne ben kimin şerefli
Kimin şerefsiz olduğunu bilemedim
Çünkü öyle güzel rol yapıyolar ki kiminin iyi kiminin köüt olduğunu anlayamadım
Sevdalar senin anlattığın sevdalar değil miş
Hiç unutmam
Gün gelecek aşk ateşi senin de yüreğinde alevlenecek
Sakın ola ki
Nefsine yenilip başka bir yürekte sönme günahtır derdin bunu da hatırladın demi
Bir anlık mutluluk uğruna bir ömrü karartma derdin bana
Sevdaya yenil yenil amaaaa
Sakın ola ki
Nefsine yenilip ruhunu bedenini yüreğini kirletme derdin pekii Anne ben sevdaya yüreğimle koştukça
Onlar kahpece çelme takıp düşürdüler
ben dokunulan namus dedikçe
Onlar geri kafalı deyip gülüp gittiler
ben namus uğruna ölünür dedikçe
Onlar hevesleri uğruna öldürdüler
Anne ben kimin namuslu
Kimin namussuz olduğunu bilemedim
Bilemedim çünkü öyle masum rolu yaptılar ki bilemedim
Keşke bana bunları değilde
İnsanların nankör kötü oldukalırnı söyleseydin
Ben böyle düşüp yaralanmazdım yenilip üzülmez kırılmazdım...
©masalldmr
D