Keşke hiç büyümeseydik
Tanımasaydık sevmeyi
Çocuk masumluğuyla baksaydık
Hayatı oyuncak bilseydik sadece
----
Büyüdükçe dünyada kirlendi
Değışti sanki her birşey
Ne dürüstlük kaldı, nede efendilik
Mertligi bile kuşatmış yüzsüz şirretlik
----
Böyle mi sürüp gidecek yani
İhanetler, nifaklar, yalanlar, riyalar
Yeni krallıkları bumu yani gönüllerin
Böyleyse eğer vay hallerine
----
Tek güvendiğim, tek dostum var artık
Sadece aynalarda gizlenip, bakar yüzüme
Ayrı dünyalarda olsakda onunla
Ben o demek, oda ben demek yinede
----
Nereye gitti, nereye kayboldu peki
O dürüst ve vicdanlı bildiklerimiz
Cehalete, vesveselere mi kurban gittiler
Yoksa uyuyan güzel mi oldular, hep birlikde
----
Dedim ya, keşke hiç büýümeseydik
Görmeseydik kirlenmiş yüzleri,
Köhne ve pas tutmuş, insan müsfettelerini
Keşke hiç bilmesek,insan demeseydik onlara
Yazan: Dağhan Fırat
©daghan
D