Çıkmaz sokaklarda amansızca koşuyordu,
Soluk alabilmek adına bir köşeye oturdu.
Gözyaşları zeminde minik bir göl oluşturdu.
Çileli hayatı bir film gibi kaydı gözlerinden.
Yüreğindeki,ruhundaki yaralar,
Asla iyileşemez cinsten...
Belki üstünü karalar,
Söker atar kalbinden.
İzi kalıyor maziden...
Pişman oluyor yeniden,
Keşkelerini biriktirmiş,
Küçük bir kutuda saklıyor...
Gökyüzünden kayan yıldızlara,
Bakıyor ama dilek tutmuyor,
Kabul olmayacağını biliyor,
Yine de bekliyor.
Bekliyor biter diye,
Çileleri sona erer diye...
Belki yaklaşır biri tutar elinden diye,
Olmayacağını bilsede...
©duvessa
D