Bir nakış gibi kazıdım seni
Bir bir dokudum ,seçmedim tek zerreni
Yine de geçtim bazı gergin ipleri
Sende el attın, söktün kafana eseni
İnceldiği yerden kopacak şimdi kalbimin tek eseri
Gözlerin kısılınca nefesimi keserdi
Bakmazken bile ruhumu deşen neşterdi
Altındaki mor halkalar körelince yeşerdi
Sanki beni hâlâ yaşatan yaşayan leşlerdi
İster al hepsini deş
İstersen kendini es geç
Dikkat et kimseye değmesin neşterin
Kessin beni yeter ki sökmesin dikişleri
Savurma heryere seçkin dişleri
Elimde değil bazen buranın işleri
©kışüzümü
K