Çok uzun yollardan gelmiş bir bilgin idim,
Çok bilgili, çok okuyan, çok akıllı biri idim,
Ama bir özelliğim vardı ki, o bana ceza oldu,
O güzelim özellikleri teker teker sildi.
Çok okumuş iken herkesi küçük gördüm,
İki yüzlülük eder, yalan konuşurdum,
Bir gün geldi ki bir bilgin çıktı,
Benden daha çok bilen, iffetli bir bilgin!
Dondum, şaşırdım, bu nasıl bir idi?
İnsanlar uzaklaştıkça kaldım ben yalnız,
Ona sırrını sordum, hayret ettim cevapla,
"Hoşgörü ile ısın, kibirle soyunma!"
İşte anladım ki uzaklaştırırmış yalan,
Öğrendim ki, kibir imiş kalbi söndüren,
İstiğfar çektim, uğraştım, tövbe ettim Allah'a,
Bir daha yalanlamayıp, böbürlenmemek nâmına!
©melike_x
J