Hangi pencereden baksan
Hangi kapıyı çalsan
Hangi sevgiliye kollarını sarsan
O yüzü görürsün ardında
Sahip olduğunu sandığın aşk
Kaybettiğini sandığın duygular
Biçim verdiğini sandığın insanlar
Eline tutuşturulmuş bu hayat
Ömür boyu umutsuzca bekleyip
Çaresizce tutunduğun o sevgi
Yasak sanıp uzak durduğun o nefes
Dokunmak için can attığın o yürek
Kaçtığın, aldattığın, tutkuyla bağlanıp
Bir anda bıraktığın
Aldandığın teslim olduğun ve ait olduğun
O, onlar, hepsi, her biri sensin aslında
Hepsi senin yansıman hepsi senin suretin
Hepsini sen istedin, sen yazdın sen oynuyorsun
Dünyayı cennete veya cehenneme çevirensin sen
Bu yazılan her kelime okuduğun her harf
Önünden uçarak geçen çöp poşeti
Sarı turuncu sonbahar yaprakları
Sokak köpekleri ve acıdığın o yavru kedi
Hepsi sensin, senin duygularının tezahürü onlar
Kuş sesleri, dilek fenerleri, kararsız bulutlar
Ve ne istediğini bilmeyen şımarık çocuklar
Sensin tekerleği aşınmış büyük boy valizler
Artık bitsin istenen yolculuklar sensin
Dalgasız denizler ya da kopan fırtınalar
Ansızın bastıran yağmur
Gözünden bir türlü akamayan göz yaşın mesela
Dil kursları, başka kıtalardaki enteresan sandığın hayatlar
Yabancı olanın egzotik olarak tanıtıldığı adalar
Sensin bütün bekleyişler kavuşmalar ayrılıklar
Peki ama sen kimsin?
Kimsin sen? Kim ola ki bu beden?
Kimin duyguları bu değişen
Kimin soyadı atadan dededen
Kim Allah aşkına seni böyle kahreden?
Kimse seni yıkamaz anlamadın neden?
©duygucump
D