Tam oldum dedim
herkesi tanıdığımı
çözdüğümü zannettim
birine güvendim
huylarını iyi bildim
değişiyordu
ve ışık saçiyordu
yanında mutlu ve umutluydum
hayallerimi anlattım
içimi açtım
olmayacak şeyler bekleyerek
kendimde taştım
ve insan
dağıttı eliyle
gözünden sakladığını
emek harcadığını
güvenli limanını
ve insan
bu dünyanın
en can yakanı
insafı olmayan
kötü olmak için kendini harcayan
artık ben kendime döndüm
çözemedim nedir bu kördüğüm
bir deniz feneriyim
sana doğru
bir yanıp bir söndüğüm
©ateşbaz
A