Eskisi kadar gülecen,eskisi kadar meraklı değildi.
Yüzünde bir genç çocuk sıfatı vardı kim bilir.
Göz altları mor uykusuz bir kadersiz.
Aklına prangalar vurmuş,ruhunu öldürmüş.
Zevk mi alıyordu bu aptal halinden nedensiz ?
Bu acı çekilir miydi ki o kedere kedersiz .
Kim kendi ruhunu öldürür ki ,kendinden habersiz.
Var mıydı ya Rabb bu ölünün bir cenazesi?
Belki ölmüştür,Azrail’den habersiz.
©beratabey1
B