Türkiyede bir sabah,
Yine doğuyordu kederin Güneşi...
Ve bir günah,
Bi kadın öldürülmüştü o Sabah.
Ve bir ateş sardı,
Bir ateş sardı o sabah Anaların ciğerini...
Ve babalar gözü yaşlı,
Çocuklarını gömüyorlardı o sabah...
Ve huzın sarıyordu insanları sarmalıyordu,
Türkiyenin illerini, O kara güneş aydınlatıyordu.
Ve bir vapur geçiyordu boğazdan, boğazın karanlık sularından, Geleceğin aydınlık koylarına ilerliyordu.
Orda vir yerde...
Hissediyordum irda bir yerdeki güneş batmayan o ülkeye gidiyordu.
Huznün güneşinin değilde o pak gümeşin hiç batmadığı o yere,
Geleceğin türkiyesini Umutlar bir şekilde gidiyordu.
Bilmiyorum, benim o yere gitmeme jaç dakika, kaç saat ve kimbilir kaç sabah kalmıştı.
Kadınların ölmediği,
Insan yerine konulduğu,
Yani Atatürkün gedeflediği gibi davranıldığı o güne, o aydınlık ve pak günelere Gitmeme kaç saat, kaç dakika ve kimbilir kaç hüzünlü sabah kalmıştı...
©aliyasin
A