Gözlerinden mutluluk ışıkları yansıyor.
Karanlık odamın simsiyah köşelerine.
Kokun yayılıyor boğulan nefesimden içeriye.
Hayat oldun, can oldun çekilmiş ruhuma.
Bir anda aydınlandı her yer senin hayalinle.
Güzel gözlerindeki bakışlar geldi aklıma.
Ne kadar çaresiz ve masumdu.
Sevgi dolu gülme naraları atarken etrafa.
Ne kadar yüreğin yaralıydı.
Yine de belli etmiyordum kimseye.
Kan ağlayan yüreğimizdeki mutsuzlukları.
Mutluluk diye sarıp kollarımıza öylece uyuya kalıyoruz.
Hayat bu küllerinden doğacak yeniden kim bilir.
©çilekeşim
Ç