Topal kedi hala kaldırımını terketmedi
Sokak lambaları ise hafiften sönük yanıyor
Mahalleli desen bildiğin gibi
Her gün bi sonraki günün telaşesi
Soğuklar yorganları huzursuz ediyor
Güneş valizini doldurmuş kapatamıyor
Beni sorarsan hala aynıyım galiba
Sabahın beşinde uyanıp seni özlüyorum
Şehir biraz daha büyümeye başladı
İnsanlar daha hızlı yürümeye,
Daha az görüp daha az hissetmeye başladı
Mevsimlerde bi acayip ah bi görsen
Kar taneleri yazın ortasında güneşleniyor
Salıncak sırasında bekleyen çocuklar yok
Ninnilerde bir tek bebekleri uyutmuyor
Sokak köpekleri de evlerine çekilmiş
Göçmen kuşlar desen tembelleştiler
Beni sorarsan hala aynıyım galiba
Sana kullanılmamış bir gök arıyorum
Attila İlhan mecburiyeti eşliğinde
Şairlerde toplamış bütün tezgahlarını
Sokaklar körelmiş kalemlerle dolu
Kimi posta puluna hamallık yapıyor
Kimi ise ceviz ağacına yuva yapmış
Kim kurtaracak bizi bu zamandan?
Asırları çiğnemeden yutan ihtiyarlar mı?
Yoksa yağmurları sulayan deliler mi?
Belkide annelerini emziren bebekler kurtaracak
Bilinmez.
Bu zaman beni istemiyor dallarında
Takvimlerinden bir sayfa bile ayırmamış
Günümü on üç saate,
Haftamı dört güne çekmişler
Sadece bir mevsimi yaşatıyorlar bana
O mevsimde de sen yetişmiyorsun
Gel kurtar beni bu zamandan
©reşitbilen
R