Yazma kalem güvendiğim dağlarıma kâr yağdı
sonbaharda solan yüreğimde güller açmadı
yaşama sevincim evet umudumda kalmadı
hangisinden başlasam benim hayatım kurmacaydı
yalanların içinde sırıtan bir doğru gibiydim
yazdıklarıma kulak ver duygularını önüne ser
içine çektiği her nefeste her dumanla bir of çeker
bir sigara yakarsın hayallerine dalarsın
aynalara bakamazsın kendine bile acırsın
sevgi taşıyan bu yüreğimi ben anama borçluyum
tesbih gibiydim ben tane tane savruldum
başa belaydı yoksulluğum ben bir gönül yorgunluğuyum
sabır dedim hep sustum diyemedim ki mutluyum
ölüm korkutmazdı beni ben hiç büyüyemedim ki
bayram sahalarında babam para verirdi bana
elini öperdim sadece ben mutlu olamadım ki
mutluluğuma dargın düşerdim ben çocukluğumda
gözlerimden yaş yerine kan damladı her gece
kışın okula giderdik biz para yoktu cebimizde
şerefimiz yeterdi dayı alınterimiz yeterdi
kurşun sıktılar işte tertemiz hayallerimize
bir of çekerdim her zaman ellerimizde donardı
sigara içmeyen insan sigara içmeye başladı
anam çaresizlikten bana çok sarılıp ağladı
benim bu saf yüreğimi gözyaşıyla dağladı
faili meçhul bir yüreğim vardı benim anne
acımım acısından susardım hep anne
suskunluğum göklere sığmazdı bazen
akıyorum aşağalara sızım sızım
duyuyorum içimdeki derinlikleri
sevgi taşıyan bu yüreğimi ben sana borçluyum anne
kim vurduya gitti gülüşlerim her zman
©osmann28
O