Bir sabah uykudan uyanmamış gözlerimle
Sigaramı yine umutsuzluğa nefeslerken çıka geldin
Ne yarınlarımın endişesi nede ısızlığımın sessizliği kaldı bende
Seni bilmez tanımaz olan benliğim içim Dışım bir anda seni konuşur oldu
kimdin sen
Senin duymadığın ama sana ilk sözüm
Utanır insan böylede güzel olunmaz oldu kimdin sen
Neydi o tarif edilemez güzelliğine verilmiş isim
Oylece gelip geçmiyordun butun bedenim ve ruhum ayaklarına serilmişti
Kimdin sen
Her adımında sanki gök yüzü ayağının altına serilmek istiyordu
Savrulan saçlarına rüzgar bile sarılmış
kimdin sen
Kainat dile gelmek istiyordu yürüdükçe sen
Kuşlar peşinden uçuşuyor
Kışın ortasında bahar sena gelmek için hevesleniyor
Kimdin sen
Seslenmek istedim bir çığlıkcasına ey
Tanrının en muhteşem eseri
Kimsin sen
Fakat tutuldu dilim o an karardı herbi yan
Ve sen sanki gündüzün ortasında göğün en parlak yıldızıydın
Öyle ulaşılmaz öyle güzel
Ben kimim sen kimdin ey aklımı başımdan alan
26/03/2019
YUNUS EMRE ŞİMŞEK
SAYGILARIMLA
©yunusemres
Y