Biz insanlar hayatın evrelerinde baharlar yaşarız.
Kimi zaman ilk baharımızı ; kimi zaman ise son baharımızı.
Köklerimizi sımsıkı dayarız toprağa.
Başlangıcımızda toprak bitişimizde.
Sonra filizlenmeye başlarız fidan oluruz.
Suyumuz güneşimiz yağmurumuz.
Mevsimler geçer üstümüzden yaprakları dökeceğimiz vakit gelir sonra
Bir daha kalkamayız sanırız dediğim gibi her bitiş bir başlangıçtır.
Her kayıp bir bağlılıktır her gözyaşı bir tecrübedir.
Aynı gökyüzü altında aynı nefesi soluyoruz seninle
Sen sen ol kimsenin nefesinin senin yüzünden kestirecek kadar.
Ve bir önerim daha sen insanların hep ilk baharlarına sebep ol.
Son baharlarında da yanlarında ol de ki bu da geçer.
Geçmez dediğinde göster güneşi ayı maviyi rüzgarı sevdiklerini
Sen sen ol hep birilerinin kalbinde umut tohumlarını yeşertecek biri ol
Sen sen ol ağlatsan bile karşındakini mutluluktan olsun
Hadi bu yazı yere kadar olsun
Ve sen sen ol bütün renkleri barındırmayı bil.
Ve sen sen ol hep mavi kal
©hiracan
H