Ne kadar da yakışmıyorum bu çağa
Bu yüzyıl üzerimde bol duruyor
Bu üzerimdeki deri bana ait değil biliyorum
Isıtmıyor beni sizin güneşiniz
Yağmurlarınız yetmiyor bana kuruyorum
Şu gökyüzünü bir bak hele
Ne kadar da sahibi var
Peki ya yıldızlar?
Avuçlarımı bile doldurmuyor
Görmüyor musunuz?
Nefes alamıyorum aranızda
Kahkahalarınız yırtılıyor yas günümde
Hiç etrafınıza bakmaz mısınız?
Yapraklarım dökülüyor birer birer
Sizin bahçeleriniz ne de şen
Beni kendinizden sanmayın artık
Ben bu çağın insanı değilim
Kucağınıza almadınız beni
Dünyanız dönerken
Huzursuzluğunuzu hissedebiliyorum
Yanlış ayakların altında eziliyorum
Sırtınızı aşındıran benmişim gibi
Silkelediniz beni muhabbetlerinizden
Bir tas sevgiyle uğurlayın en azından beni
Kalabalık mevsiminize veda ediyorum
©reşitbilen
R