Siirlerimiz ne kadar ağırsa,
Biz hafif yanını koyuyoruz sayfaya.
Geride kalanlar zaten parçalamış bizi yıllarca.
Şiir insanın en masum yanıdır.
İçini döküşüdür...
Kiminin sesidir...
Kimin gülüşü,
Kiminin geceye sığdıramadığı feryadıdır.
Öksüzlerin kalemidir...
Kadınların mürekkebidir ...
Hayavanların kelimesidir .
Kiminin harfidir
Kiminin kelimesi
Kimin cümlesi
Kimin en hafif yanı
Kiminin en ağır yanı
Sessiz kalınanların dünyasıdır.
Acıların toprağıdır.
Rüzgarın hüzün kokulu yaprağıdır
Şiir bizim en masum cocuk yanımızdır
Bazen feryadımız
Bazense ağlayışımızdır.
İnsandan sığınak ararken, kara kalemin bıraktığı cümleye sığınırız.
Kucaklar bizi kendini yazdırır da yazdırır.
Kendisinin de hoşuna gider sevgi,
Biz yazarsak sayfaya başını okşamış gibi olur.
O zaman kapatır gözünü, izin verir kara kalemi yazdırmaya.
Yaz derdin sahibi, sen benim sayafama. geldikçe vereceğim mutluluk sana.
Eğer kalbin kalırsa darda,
Yaz o zaman kalmaz derdin sayfa sayfa yazdıkça.
©siirperisı
Ş