kendimi karanlığımdan ayırmalıyım artık
çıkarmam gerek içimdeki aydınlığı
çığlıkları kulaklarımda yankılanıyor
neden böyle birden bire anlamsızlaştı her şey
her gün her dakika her saniye daha çok yok oluyormuşsun gibi
neden kimse seni anlamıyormuş gibi
neden sen kimseymişsin gibi
bir siyah var içimde o siyah mürekkebin suya değmesi gibi yayılıyor hızlıca
ömür bitiyor her salise
her salise daha çok ben oluyorum
çünkü ben kimseyim
~ B.K~
©rp6mayıs
B