Kimse bilmez martılara sustuğum geceyi.
Deniz fenerinin tepesinde beklediğim gemiyi.
Denizin ortasına fırlatıp da yaktılar beni.
Okyanusun en dibine gömdüler beni.
Kasırgalarca ağladığım, ettiğim yemini.
Kadırgalarda gezdiğim ve bulduğum yeri.
Gözlerimle görmediğim ama bildiğim kadimi.
Yüreğimi yakıp geçen şu sessiz acemi.
Duymadan işitmenin yüce bilgeliği.
Prangalarla bağladığım taştan kalbimi.
Mehtaba anlattığım zavallı derdimi.
Kimse bilmez yüreğimde yatan cenazemi.
©bilaloruç
G