M

kimse tutmadı ellerimden

düşündükçe düşündükçe hatırladım
benliğimi geride kalan hayellerimi
her kafamı yastığa koydumda
bir ateş düşer gönlüme umutlarımı yitirdim kaybetmeyi iyi bildim
aslında kimsenin kimsenin tutmadığı ellerimden yanlız kendim tuttum
kimsenin bakmadı gözlerime
yanlız kendim baktım
gözyaşlarımı kendim sildim
kimse tutmadı ellerimden
bakmadı bana hayelini kuramadım
umutlarımı yaşayamadım
gülemedim her gün sahte
gülüşlerimin içinde kayboldum
kimseye anlatamadım derdimi...