Bazen gitmek zorunda kalır insan
Kimseden hicbir şeyden, herşeye...
Bir deniz fenerinin altında gökyüzünün denize aşık olmasıyla oluşan ezgiyi, sessizliğin melodileriyle kalpten izlemek gerekir.
Bulutlar aşkını tozdan resmederken göğe,
bir ressamın kağıda Aşkla vurduğu fırçanın sessizliğine aşık olur insan.
Dünyayı aşkla kavuran güneşin tebessumlerini izlerken, bir damla yağmurun verdiği mutlulukla dinlenmek ister , yere düşen her bir damlanın toprakta bıraktığı kokunun huzuruyla. Işığın verdiği Yalnızlığın edasıyla kendi içine kapanmadan yeşeren kılıç çiçeği, yapraklarından dökerken hayat hikayesini, bir yudum kahvede dinlemek gerekir bazen...
Masumiyetinin en müptela halini alırken insan bir papatyanın yapraklarını sahte sevgiler uğruna heba etmemeli, aşkını papatyanın yapraklarından değil sevgilinin dilinden sökmeli
Furkan krtr ✍️✍️✍️
©furkankrtr
F