Yine tek mi kaldın ey kalbim?
Bak kimseler yok tek dostun sigaran.
Hem çok uzakta Çeşm-i Siyah yarim.
Sayısız dır bende ellerimi tutmayıp bırakan.
Şuan dört duvar arası bir tabuttayım.
Başım da ağlayan kaybolmuş duygularım,
Sevdiğim uzak ta olsa da ben hep yakındayım.
Ve onsuz geçen tek başına kabuslu uykularım.
Benim zaten tek kalmaya alışkanlığım vardır,
Bunu istemezdim ama, bu lanet hayatın gerçekleri.
Yürüdüğüm yollar çamurlu ama bir tarafı kalbim gibi soğuk kardır.
Arkasından ağlamam artık, unuttum çekip gidenleri.
Bu hayatta herkes mi samimiyetsiz olur anlamak çok zordu,
Yerle bir olan kalbim bir daha ayaklanmadı.
Bir bilsen bunları anlatma çabalarım beni çok yordu.
Bunları yaşamadınız, ve bunu okuyan hiçkimse hala anlayamadı.
©ggurkann
G