Düş perilerim terk etti geleceğimi.
Prangalarca bağlandı ruhum karanlığa.
Aydınlıktan korkar oldu içimdeki çocuk.
Yangınlar arşa çıktı kaburgalarımda.
Şarap şişemdeki çiçeklerim soldu ansızın.
Menekşeler yasa büründü gizlice.
Nefes almak dahi haram bu saatlerde.
Gökyüzüm doldu taştı küfürlerle.
Gözler kan kırmızı bileklerim gibi.
Ardımdan diyecekler elbet, iyi biriydi.
Yaşarken öldüğümü hangi dost bildi.
Göremedi kimse gülüşlerimdeki gizi.
Yazdıklarımı şiir sandı sevenlerim.
Oysa her mısrada tonla yardım dilendim.
Ağyarları yıllarca kendimden bilirdim.
Meğer bu Dünyada kimsesizmişim.
©bilaloruç
G