Kimsesiz bir hüznüm var senden sonra
Seni düşündüğümde sessiz bir tebessüm
Elimdeki kalem gibi yorulmuş
Bu yazdığım ilk ve son kez ölümüm
Bu şehir gibiyim şimdi
Ya da benim gibi şehir de özlem çekiyor
Sokaklarda kaybolmuş bir şey var
Sanki herkes benim gibi seni arıyor
Çoğu kelimelerin ardına saklanır niyeyse
Bense hep bakışlarının arkasındaydım
Benim her yanım sendin, oysa seninse
Bir yanında ben vardım ben bulamadım
Yazdığıma bakma kaç kalem öldürdüm
Kağıtlar kefeni oldu siyah gelinin
Ciğerlerimde kaç sigara söndürdüm
Sen bir kez olsun dumanını göremedin
Sen gittikçe ben durdum
Ben durdukça sen sövercesine kızdın
Nasıl gelirdim ki bu şehir sen kokarken
Sen gittin, beni bu yorgunlukla bıraktın
©ibrahimlek
S