Kalabalık içinde, tek hücrelik sessizlik.
Zifiri karanlığa benziyor kimsesizlik.
Babasız çocuk gibi, yalnızlık hep yetimdir.
Her Dert'e çare var da, öldürür çaresizlik.
El ayak kelepçeli, tutuklu bir mahkumdur.
Annenin şefkatından, Sevgisinden mahrumdur.
Sevinç keder gününde, yalnızlık çok acıdır.
Kimsesizin yüreği, yanan, eriyen mumdur...
hazni çetin.
©haznicetin
H