Hep aynı dön başa sustuklarımı haykırıyorum avazım çıktığı kadar müebbet yemiş yanlızlığım
rol oynar ardı arkası kesilmeyen
Üzerime atılan iftiralar medetsiz gülüşleri sıvazladım kendi mahkumiyetimin
kurbanıydım
Korudugum sakinligim saygı çerçevesi içinde üzerime kıyam giymiş bir
çocuğun göz yaşı ya da umudu
pamuk şekeri eriyen elimden alınmış
içimde yanan alevler kor misali
zamanın tozlu fotoğrafların da keşkelerim
var hani şu bilmem kaç yıllardaki lere
dönsem o anıların puslu karanlık
defterlerini tersine dönse de
her şeyi düzeltsem
bu viranelik kurtarsam kendimi
mahcubum baba sana karşı verdiğin
onca emek
boşa gitmesin diye çok uğraştım ben
yetersiz kaldım
gerisini düşünmüyorum
yaptığım iyilikler
bini aşmış gözüm yok zaten sen bana
iyiliği öğrettin çünkü dar da kalınca
birisi koş dedin ya öyle yaptım hep
kalbim le yüreğimle düzeltmeye çalıştım
her sorunu bilir misin
Güneşin kızıyım karanlığa mum yakan
benim içimi ısıtmaz uçsuz bucaksız
denizlerde yol alıyorum
ahşap kayığıyla halikarnas balıkçısı'nın kürek çekiyorum sensizliğe doğru
okyanuslar boyu ölümle dans ediyorum
uçurumun kenarında kağıttan uçurtmam
sersefil olmuş can havlim hala
dimdik ayakta kasette şarkılarımız durur
daha dün dinlediğimiz gözümün önünden
geçer
Camlar kırık aynadan parçaları sıvazlar
sıvası dökülmüş sırlarını görür evlerinin kendinden emin güvenilir benim
dik başım Allaha şükürler olsun
Babamın okşadığı saçlarım hala
Kınalı Kar
©ebrulimsi5
E