Darağacındaki asılı son kınalı yapıncak
Altındaki zemin mi birazdan kayacak
Son dileğindeki sözler çok mahçup
Kendisi değil belki de bir âlem ağlayacak
Zemheri gözlerini dikmiş ne içten bakıyor
Gözkapaklarına ileşenler bir bir kanıyor
Ve ölüm son hicretin o masum sebebi
Yağlı bir urganın vücudunda hep yaşayacak
Hangi suç yapışmıştı yakasına ne garip
Hayatta hep bir köleydi bitmez miydi sahip
Bir bedel isteniyor, belli , ne kadar öfkeli
Baktı yıldızlara ve dedi bunu kim durduracak
Kaç hakikâte kurban gidecekti kaç yiğit
Kim anlatacaktı derdi annesine seslenip
Hani dinlenseydi zulüm ara verip bir vakit
Belki gözyaşıyla bir fidan hayatı dolduracak
©ibrahimlek
S